Tandbruggen in Turkije

Beide kunnen een ontbrekende tand vervangen door iets vasts. Een implantaat vervangt de wortel en laat de buurtanden onaangetast, maar vraagt een ingreep, voldoende bot en een gefaseerd plan. Een brug op eigen tanden vermijdt een ingreep, maar daarvoor moeten de tanden aan weerszijden voor kronen worden geprepareerd. Als die tanden al zwaar gerestaureerd zijn, kan een brug zinvol zijn; als ze gezond zijn, kan een implantaat de voorkeur hebben. Uw tandarts licht beide voor uw situatie toe.

Bij een conventionele brug op eigen tanden wordt de vervangende tand gedragen door kronen op de tanden aan weerszijden. Om die kronen te kunnen plaatsen, moeten de steuntanden kleiner worden geslepen, waarbij glazuur en een deel van de tand eronder worden verwijderd. Dit kan niet worden teruggedraaid, en die tanden hebben daarna altijd een bedekking nodig. Daarom weegt de conditie van de buurtanden zwaar mee in de beslissing.

Omdat het tussendeel aan de steunpunten vastzit, kan gewone floss tussen die tanden niet van bovenaf worden ingebracht. Tandplak onder en rond de steunkronen verwijdert u met een flossdraadrijger, floss met een verstevigd uiteinde, kleine ragers of een monddouche. U krijgt de methode te zien die bij uw brug past. Dagelijks reinigen op deze plek beschermt de steuntanden, waarvan de brug afhankelijk is.

Dat hangt af van de lengte van de open ruimte, de plaats in de mond, de krachten die erop komen en de sterkte van de steunpunten. Langere overspanningen belasten de steuntanden en de constructie meer, en voorbij een bepaald punt zijn implantaten of een andere aanpak meestal geschikter. Uw tandarts beoordeelt dit aan de hand van het onderzoek en de röntgenfoto’s.

Bruggen kunnen van verschillende materialen worden gemaakt. Zirkonia wordt vaak gekozen vanwege de sterkte, vooral voor kiezen en langere overspanningen, terwijl een porseleinen oppervlak kan worden gekozen waar het uiterlijk voorop staat. Porselein op een metalen onderstructuur (metaalkeramiek) is een andere mogelijkheid. Het materiaal wordt voorgesteld op basis van de plaats van de open ruimte, uw beet en het uiterlijk dat u wenst, en vóór de behandeling toegelicht.

Omdat een brug één aaneengesloten geheel is, betekent een probleem met een steuntand — zoals cariës aan de kroonrand, tandvleesziekte of een breuk — vaak dat de brug moet worden verwijderd en opnieuw gemaakt, en dat het plan voor de open ruimte opnieuw wordt bekeken. Regelmatige controles en zorgvuldig reinigen rond de steunpunten helpen om zulke problemen vroeg op te sporen.

Tandvlees en bot veranderen van vorm terwijl de extractieplek geneest; daarom wordt een definitieve brug vaak pas gemaakt als het gebied tot rust is gekomen, omdat er anders een ruimte onder het tussendeel kan ontstaan. In de tussentijd kan een tijdelijke oplossing worden overwogen. De timing hangt af van uw situatie en wordt bij het onderzoek besproken in plaats van vooraf aangenomen.